Monday, December 11, 2006
Το χρέος του δημοσιογράφου
Στο χέρι μου φοράω ένα ρολόι, όχι πολύ ακριβό αλλά με μεγάλη προσωπική αξία. Το συγκεκριμένο ρολόι έχει βρεθεί σε τουλάχιστον πέντε εμπόλεμες ζώνες τα τελευταία δέκα χρόνια. Ανήκει [άνηκε μάλλον] στον φίλο και συνάδελφο Andrew, ο οποίος ζει και εργάζεται στο εξωτερικό. Ο Andrew είναι ένας πολύ προσιτός τύπος, άσχετο του ότι στη χώρα του είναι αρκετά διάσημος [σαν να λέμε Αυγερόπουλος]. Ο ίδιος δηλώνει πως ο λόγος που δημοσιογραφεί είναι η αγάπη του για την πατρίδα. Εγώ του λέω πως ο λόγος είναι η Αλήθεια. Μου λέει πως για να κινδυνεύεις για την αλήθεια πρέπει να αγαπάς αυτό που αντιπροσωπεύει. Όταν βρισκόμαστε του μαθαίνω να πίνει φραπέ και αυτός μου μαθαίνει την υπομονή.
posted by Πληρωμένη πένα at 18:42
| Permalink |
9 Comments:
At 11/12/06 21:16, Lupa
At 13/12/06 19:15, ramon
At 13/12/06 21:08, Πληρωμένη πένα
I.P.Potis: Το ξέρω... το ξέρω
chris: Νομίζω ότι έχει περισσότερο να κάνει με τους στόχους παρά με το αποτέλεσμα.
Mantalena Parianos: Το κινητό μου έχει πορτάκι και δε βολεύει :)
kerasia: ένα τσιγάρο δρόμος:)
ramon: έχεις απόλυτο δίκιο πιστεύω. Δεν ξέρω αλλά νομίζω ότι με τα ρολόγια συμβαίνει περισσότερο απ' ότι με άλλα αντικείμενα. Θα πρέπει να το ψάξουμε...


Πες μου λοιπόν, το ρολόι τι ώρα δείχνει; την ώρα στη χώρα του Andrew, ώρα Ελλάδας ή "πως έφτασε πια η ώρα!" ;