Sunday, December 24, 2006
Η τομή μιας απώλειας
Νομίζω ότι ποτέ δεν το συνειδητοποιείς πραγματικά. Στην αρχή είσαι σαν χαμένος, μερικές φορές δεν μπορείς ούτε να κλάψεις. Πιο μετά, σου σκάει το πρώτο κύμα. Κλαις, χτυπιέσαι, "δεν μπορεί να συμβαίνει" λες. Δεν θέλεις να καταλάβεις την απώλεια γιατί είναι τόσο οδυνηρό που ξέρεις ότι δεν θα το αντέξεις. Μετά ξεχνιέσαι μέσα στην καθημερινότητα. Ενίοτε σου έρχονται αναμνήσεις και εικόνες, ενίοτε κλαις στα κρυφά. «Σήμερα είναι γιορτή και δεν θα είσαι μαζί μου» λες. Ξέρεις ότι θα σε ακολουθεί για πάντα. «Που να είσαι» αναρωτιέσαι.
 
posted by Πληρωμένη πένα at 15:34 | Permalink |


8 Comments:


At 24/12/06 18:05, Anonymous Anonymous

΄Ολοι μα ΟΛΟΙ έχουμε βιώσει παρόμοιες καταστασεις. ΄Ομως να σκέφτεσαι πως όλα είναι ρευστά, τίποτε δεν μας ανήκει απόλυτα, ουτε καν τα ιδια μας τα παιδιά και εν τέλει αύριο ειναι μια άλλη μέρα. Αναζήτησε τρόπους να ζήσεις το πνεύμα των γιορτών.
Βάλε μουσική και άκουσε αγαπημένα σου τραγουδια, δυνατά πολύ δυνατά
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

 

At 24/12/06 21:31, Blogger ΠΡΕΖΑ TV

Βαλε φωτια σε ο,τι σε καιει σε ο,τι σου τρωει τη ψυχη...λεει το τραγουδι.
Κατι παραπανω θα ξερει αυτος που το εγραψε...
Καθε απωλεια παντα θα ποναει και οι αναμνησεις θα ματωνουν τη πληγη της ακομη πιο πολυ...
Μη δεινεις ομως σημασια.
Ολα θα περασουν...

 

At 24/12/06 23:17, Anonymous Anonymous

Σε καταλαβαίνω.

Εύχομαι να περάσεις όσο το δυνατόν καλύτερες γιορτές και να έρθουν στιγμές όμορφες που θα σου απαλύνουν τον πόνο σου...

Χρόνια πολλά...

 

At 26/12/06 00:18, Blogger I.P.Potis

Μέχρι τον επόμενο έρωτα και την επόμενη απώλεια.

Καλές γιορτές.

Καλή δύναμη.

 

At 26/12/06 01:54, Blogger Eleni63

ότι δεν μας σκοτώνει μας τρέφει. Συνέχισε τη βόλτα... Το απροσδόκιτο καραδοκεί.
Χρόνια Πολλά και κάθε καλό να έχεις.

 

At 27/12/06 19:19, Anonymous Anonymous

Δύσκολες μέρες...
Χρόνια πολλά...

 

At 5/1/07 21:51, Blogger Dead_Poet

Καποιος ειπε πως καθε χωρισμος ειναι ενας μικρος θανατος... Σε αναμονη της επομενης Αναστασης λοιπον, καλε μου φιλε...

 

At 5/1/07 23:32, Blogger Πληρωμένη πένα

Και κάθε θάνατος ένας μεγάλο χωρισμός. Στη ζωή δεν υπάρχει ανάσταση φίλε Σωκράτη