Είμαι στην πλατεία Αγ. Ιωάννου, δίπλα σε μια εκκλησία με καμπάνες που χτυπάνε κάθε μια ώρα. Ένα παιδάκι παίζει μόνο του στη μέση της πλατείας κλοτσώντας ένα νεράτζι. Φαντάζεται πως είναι μπάλα και ο ίδιος διασχίζει κάποιο γήπεδο και οι φίλοι του κάθονται στις εξέδρες. Είναι - δεν είναι πέντε χρονό, δε συνοδεύεται από κάποιον ενήλικα και από τα ρούχα του φαίνεται φτωχό. Κλοτσάει το νεράτζι. Είναι ευτυχισμένο. Εμφανίζεται ένα άλλο παιδί της ίδια ηλικίας καβαλώντας μια μηχανοκίνητη παιδική μοτοσικλέτα. Το πρώτο παιδί το κοιτάζει, παρατάει το νεράτζι και συνεχίζει να το παρακολουθεί για ώρα. Το ακολουθεί. Δεν φαίνεται ευτυχισμένο πια.
| Permalink |
At 21/2/07 10:45, 
το θέμα δεν είναι ποιο από τα δύο παιδάκια είναι περισσότερο πλούσιο, τελικά, αλλά πιο είναι πραγματικά ευτυχισμένο. Το φερόμενο και ως φτωχό - είναι της μόδας αυτό το επίθετο - ίσως βάζει περισσότερο τη φαντασία του να λειτουργήσει προκειμένου να βρει νέα παιχνίδια χωρίς να δώσει χρήματα. Το άλλο, το φερόμενο και ως πλούσιο, μόλις βαρεθεί αυτό το παιχνίδι θα απαιτήσει ένα καινούριο...
At 21/2/07 15:06, 
mafalda
At 22/2/07 11:37, Λούκι
At 24/2/07 02:13,
At 24/2/07 17:07,
Συμφωνώ με τον Ινλοβ..δεν υπάρχει περίπτωση να μην το εκτιμήσει.
Αλλά επειδή στα παιδιά δεν τους αρέσει να ξεχωρίζουν απο τα υπόλοιπα θα το γεμήσει πικρία.Βλέπεις τώρα όλοι οι γονείς τα μπουκώνουν με αφθονία αγαθών..
Μιλάω απο προσωπική εμπειρία..αλλά στην εποχή μου είμαστε όλοι ίδια σχεδον..τα παιδικά μου χρόνια ήταν τα καλύτερα,χωρις να έχουμε όυτε ένα παιχνίδι για δείγμα,αυτοσχεδιάζαμε και το παιχνίδι γινόταν.
At 27/2/07 01:26,
At 3/3/07 13:42,
και εγώ σπαζομαι που εχεις τόσο ωραίο μπλόγκ .
τι θα γίνει ; θα το κατεβάσεις; να κατεβαζες μήπως αυτό το πόστ που το θεωρώ τόσο καλό;
έπρεπε όμως να τον βάλει να του λερώσει τα ρούχα και τη μοτο με το νεράτζι.
κατι έπρεπε να κανει και εσύ τον αφησες αναποφάσιστο.
εγώ θα πλησίαζα τη μοτό και θα την εφτυνα :)
καρυωτάκης
Σαφώς και ο πλούτος δεν αποτελεί κριτίηριο ευτυχίας. Φοβάμαι όμως ότι ξέφυγες σε μία φτηνή παρουσίαση. Το θέμα είναι κυρίως η ταυτόχρονη παρουσία ενός φτωχού κι ενός πλούσιου παιδιού. Το ζήτημα είναι η ίδια η συνύπαρξη αντιθέτων οικονομικά κοινωνικών ομάδων.