Πήρα τη σκυτάλη από τα Μαραμένα Σύκα. Απ’ ότι ξέρω, πρέπει να πω πέντε στοιχεία για μένα που δεν έχω ξαναπεί ή κάτι τέτοιο. ΟΚ!1. Στο σχολείο ήμουν σκράπας μέχρι εκεί που δεν πήγαινε. Υπήρχαν βιβλία σχολικά, τα οποία δεν είχα ανοίξει ποτέ. Αν δεν είχα το φίλο μου Γιάννη Ν. (15ο Γυμνάσιο - Λύκειο Κυψέλης) για να αντιγράφω στα διαγωνίσματα δεν θα είχα τελειώσει ποτέ το σχολείο. Θεωρώ το σχολείο μεγάλη αποτυχία, από κάθε άποψη.
2. Σχεδόν από τη μέρα που γεννήθηκα ήθελα να γίνω ψυχαναλυτής. Στη δημοσιογραφία με έσπρωξε η θεία μου σχεδόν με το ζόρι (αφού μου πλήρωνε τις σπουδές) για να με δει στην τηλεόραση. Σήμερα γελάω με τους ψυχαναλυτές και απεχθάνομαι την τηλεόραση. Κλάμααααααα η θεία μου. Τσάμπα τα λεφτά
3. Περισσότερο στον κόσμο λυπάμαι που δεν κατάφερα να μάθω πιάνο. Θεωρώ πως ένας άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει μουσική για να είναι ολοκληρωμένος. Είναι το μόνο στοιχείο που ζηλεύω σε άλλους.
4. Λατρεύω τα κινούμενα σχέδια και την Επιστημονική Φαντασία. Η φίλη μου με θεωρεί παιδί
5. Πιστεύω πως η μεγαλύτερη ανθρώπινη αξία είναι η δικαιοσύνη. Αν υπάρχει όλα τα άλλα περισσεύουν
Τώρα, με τη σειρά μου πρέπει να δώσω τη σκυτάλη σε άλλους πέντε. Αυτοί ας είναι άτομα που εκτιμώ, ακόμα και αν δεν ανταποκριθούν:
Σπύρος Σεραφείμ
Γιώργος Τετράδης
Intra Muros
Dead Letter
Ramon
| Permalink |
At 17/2/07 22:37, 
At 18/2/07 00:27,
At 18/2/07 00:57, 
Σπύρος Σεραφείμ
Αχ, σχολείο! Τι μου θύμισες τώρα, ρε Κώστα. Βαθμοί, έλεγχοι, διαγωνίσματα, απουσιολόγια, κοπάνες, τσιγάρο στο πίσω μέρος του σχολείου, «τζούρα club» λεγόταν. Πρώτα όνειρα, πρώτα «θέλω», πρώτα σχέδια για το μέλλον, πρώτοι έρωτες κι άντε μετά να διαβάσεις για τις εξετάσεις. Όπου το διάβασμα ξεκινούσε πάντα μέσα στην Άνοιξη, εποχή που - εκ των πραγμάτων - δεν μπορούσες όχι να ανοίξεις βιβλίο, αλλά ούτε και να πας καν, σχολείο…
Ξετυλίγω τη σκέψη μου και θυμάμαι. Εσύ θυμάσαι;
Για πες. Τι θυμάσαι; Θυμάσαι τη μπλε ποδιά; Τη μυρωδιά του μπλε τετραδίου; Τη μυρωδιά του καινούριου βιβλίου; Θυμάσαι τον μαυροπίνακα και την ημερομηνία πάνω αριστερά; Το βρεγμένο σφουγγάρι; Τους χάρτες τις γεωγραφίας; Το τετράδιο αριθμητικής με τα κουτάκια; Που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τις παρομοιώσεις; Τις μεταφορές; Την προπαίδεια; Τον εκκλησιασμό; Τις βρύσες; Την αυλή; Τα παιχνίδια που σκαρφιζόμασταν; Τις τούρκικες τουαλέτες; Που φοβόσουν ότι κάτι κακό θα βγει από την μαύρη τρύπα; Θυμάσαι την πρώτη σου δασκάλα; Τους περίπατους στο κοντινό ξωκλήσι; Τις γραμμές χέρι – χέρι; Που έπαιζες τον «γιατρό»; Το πρώτο σου ποίημα; Την παρέλαση; Τη λευκή ελβιέλα; Θυμάσαι τις σειρές για την προσευχή; «Ανάπαυση, προσοχή». Τις ψείρες; Το μαντήλι στα μαλλιά; Τη σχολική φωτογραφία; Το ενδεικτικό; Θυμάσαι που έπεσες και χτύπησες το γόνατο; Την αλλαγή των ρούχων μέσα στην τάξη για την γυμναστική; Πρώτα τα κορίτσια μετά τα αγόρια. Τον διπλανό σου; Την πρώτη σου τιμωρία; Το κουδούνι; Τις ώρες του διαλείμματος γραμμένες στο θρανίο; Την ουρά στο κυλικείο; Το πρώτο σου «βγάλτε μια κόλλα χαρτί»; Το πρώτο σου 20άρι; Που ήσουν απουσιολόγος και έκρυβες τους απόντες; Το γραφείο των καθηγητών; Του Διευθυντή; Θυμάσαι που τα έφτιαξες σήμερα και τα χάλασες αύριο; Το πρώτο σου φιλί; Τη γαλαρία; Τις κασέτες που έδινες στον οδηγό του πούλμαν; Τον «Κουρσάρο»; Τα πάρτυ; Τα μπλουζ; Που φοβόσουν την επαφή για να μην καταλάβει η υποψήφια πόσο χάρηκες που την γνώρισες; Την τσόντα μέσα στο βιβλίο; Την πενταήμερη; Θυμάσαι πως ήταν να είσαι παιδί; Έφηβος; Θυμάσαι πού και πού να γίνεσαι και πάλι παιδί; Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι αυτά είναι τα καλύτερα χρόνια σου;
Ξέρεις πόσα θα έδινα για να χτυπήσει το κουδούνι μια ακόμα φορά για μένα; Όσα κι εσύ...
At 20/2/07 17:28, mafalda
Εγώ που έμαθα πιάνο κάποτε και δε θυμάμαι τίποτα, εύχομαι να είχα μάθει ντραμς! Ποτέ δεν είναι αργά όμως, θα ξεκινήσω μαθήματα σίγουρα κάποια στιγμή.
Όσο για τα κινούμενα σχέδια και την Επιστημονική Φαντασία. Ο φίλος μου είναι λάτρης (αν και φαντασίας γενικά) και με μυεί σιγά σιγά σε ένα κόσμο που έβλεπα επιδερμικά! Να κάνεις το ίδιο με τη φίλη σου!
At 20/2/07 23:46, Πληρωμένη πένα
atg: Η θεία είναι όλα τα λεφτά :)
SPIROS SERAFEIM: ήσουν απουσιολόγος ε :) Και ο δικός μας ήταν φίλος και μας κάλυπτε στις δύσκολες ανάγκες. Καλώς σε βρήκαμε.
ο δείμος του πολίτη: Αγαπητέ. Το σχολείο είναι για να κρατάει τα παιδακια σε μάντρα και για άλλα πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με το γράψιμο. Ο μικρός θα αντιδρούσε όπως και ο μεγάλος. Με φόβο.
No Way Out: πιάνο και εσύ; Γιατί εσένα για καμιά ηλεκτρική κιθάρα σε κόβω
regina_boukoura: Παιδί της Κυψέλης και εσύ? σε συμπάθησα ήδη
mafalda:.... μπά... είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως. Άστα να πάνε, δράμα η κατάσταση
At 26/2/07 13:38, Aurora*
Ευχαριστώ πένα που δέχτηκες το κάλεσμα στην σκυταλοδρομία.
Τα σχολεία τα απεχθάνομαι και εγώ,τα βρίσκω πολύ περιοριστικά και άχρηστα.
Συμερίζομαι λοιπόν την αποστροφή σου για την conventional education.