Sunday, May 13, 2007
Μπάμπι Γιαρ
Δεν είναι τίποτα όταν το κοιτάς από ψηλά, μια μεγάλη λακκούβαΉθελε να φτιάξει πέδιλα σκι για τον ανιψιό του, του το είχε ζητήσει πολλές φορές. Δεν ήταν κάνας ειδικός άλλα έπιαναν τα χέρια του. Όταν μένεις σε χωριό μαθαίνεις άθελα να κάνεις απίθανα πράγματα.
Έπρεπε να διαλέξει το κατάλληλο κομμάτι ξύλο, να το χωρίσει στα δύο, να τους δώσει σχήμα, να το γυαλίσει για ώρες, να το κάψει στη φωτιά για να σηκωθούν οι άκρες, να το βερνικώσει.
Πρόλαβε να κάνει μόνο το ένα πέδιλο. Τον πρόλαβε ο πόλεμος. Εξάλλου ο χειμώνας είχε περάσει.
Τον έκαναν ελεύθερο σκοπευτή. Πολεμούσε στις πόλεις που είχαν καταληφθεί από τους εχθρούς. Σκοτώθηκε μαζί με άλλους, ίσως σε αεροπορικό βομβαρδισμό.
Μετά θάνατον τον ανακήρυξαν ήρωα και στείλανε ένα παράσημο στην οικογένειά του. Ο ανιψιός του συνέχισε να κάνει σκι με ένα πέδιλο.
Ένας κόμπος μου κάθεται στο λαιμό κάθε 9 Μαΐου...
posted by Πληρωμένη πένα at 16:17
| Permalink |
| Permalink |
7 Comments:
At 14/5/07 11:41, 
kerasia
At 14/5/07 14:55, mafalda
Με ένα περίεργο τρόπο μου έφερε στο νου τον Πολίτη Κέην και το Ρόουσμπαντ.